|
|
Lee Na_Kyoung
3 Years & 6 months & 8 days old | | |
2 เมษายน 2551
มาต่อหน้าที่ 2 กันเลยนะจ๊ะ
หลังจากจบจากงานวันเกิดของคุณย่าใหญ่
ตกเย็น ลูก ๆ หลาน ๆ มารวมตัวกันที่บ้าน
เพราะเย็นนี้เราจะทานอาหารเย็นร่วมกัน
กลางคืน ร้องคาราโอเกะกันที่บ้าน แล้วคืนนี้เราก้อค้างกันที่บ้านคุณย่าเลย

ที่เกาหลีไม่มีหิมะตกแล้ว
แต่อากาศยังคงหนาวเย็นจับใจเช่นเดิม
อยู่ในบ้านแม้จะอุ่น แต่ออมม่าก้อให้หนูใส่เสื้อ 2 ชั้นตลอด
อยู่บ้านหนูสนุก มีการ์ตูนดู ออมม่าเอาสมุดภาพระบายสีมาให้หนูด้วย
เหมือนเรามาเที่ยวบ้านคุณยายเลย
ผิดจากจันทบุรี เป็นเกาหลีเท่านั้นเอง
(เอนจอยกับสตรอเบอรี่ได้ทุกวันเลยจ้ะ หวานอร่อยมากมาย
ดูท่านอนดูทีวีของหนูดิ สบายสุด ๆ ^O^)

แต่ละวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้าไม่แจ่มใสเลย
มีหมอกปกคลุมตลอดเวลา และอากาศหนาวเช่นเดิม ไม่เคยเกิน 10 องศาเลย

ไม่อยากให้หนูอยู่แต่ในบ้าน
ออมม่าพาหนูออกมาสูดอากาศข้างนอกช่วงบ่ายทุกวัน

หลังบ้านเป็นโรงเรียนไฮสคูล มีลานกว้างให้วิ่งเล่นได้
ตอนเย็นพอพี่ ๆ กลับบ้านกันแล้ว
ออมม่าก้อชอบพาหนูไปถ่ายรูป

มาเดือนนี้ ต้นไม้ใบหญ้า ไม่เป็นสีส้ม สีแดงแล้ว
ต้นไม้ไม่เหลือใบเลยสักต้น เหมือนต้นไม้แห้งตาย รอวันผลิใบในไม่ช้า
ของเล่นธรรมชาติที่หนูชอบเล่นที่สุด
คงหนีไม่พ้นใบไม้นี่ล่ะจ้ะ
บางวันอัปป้าออกไปหาเพื่อนแป๊บ ๆ ออมม่ากับหนูก้อไม่ได้ไปด้วย
ส่วนเพื่อนที่สนิทกันเท่านั้น เราถึงจะไป
หนาวอย่างนี้ไม่รู้จะไปเที่ยวที่ไหนดี
กลัวหนูสู้กับลมหนาวไม่ไหว
โคโมฮียอนเลยชวนไปเข้าจิมจิลบัง (ร้านซาวน์น่า & อาบน้ำ)
ดูหัวไชเท้าสีขาว ในนั้นกันอิกแล้ว ^^

ออกจากจิมจิลบัง ไปตลาดนัมมุนช็อปปิ้งบำบัดเสียหน่อย
ซื้อรายการของฝากซื้อทั้งหลาย จบท้ายด้วยเข้า Etude House
2 สาวแอบอยากได้กลอสตอนออมม่าจ่ายตังค์ เลยซื้อแบบใสๆ ให้คนละแท่ง

ขากลับแวะซื้อผลไม้เข้าบ้าน

หลายวันผ่านไป อัปป้าชวนเข้าโซล เพราะต้องไปบริษัท
อัปป้ากำชับออมม่าว่าห้ามถ่ายรูปเวลาอยู่ที่บริษัทน้า (อายเค้า แหม รู้หรอกน่า)
บางทีก้อบอกไม่ต้องหิ้วกระเป๋าไปนะ
ไปไหนด้วยกันกับอัปป้าก้อไม่ชอบให้ออมม่าถ่ายรูปไร้สาระ
ถ่ายแบบถ่ายหนู ถ่ายออมม่าอะไรแบบนี้รับได้ อิ อิ
ไม่ได้พกกล้องออกไปตั้งเยอะแน่ะ
อัปป้าคงเบื่อแล้วที่เห็นออมม่าเอาแต่ถ่ายๆๆๆ อยู่นั่นแหละ
ทั้งของกิน และสารพัด (ตั้งแต่หนูยังไม่เกิดนะ) 555
โคโมทั้งสองไม่รู้แอบเซ็งพี่สะใภ้บ้างป่าว อิ อิ
อิกหน่อยไม่ค่อยเขียนไดแล้ว ก้อคงไม่ค่อยบ้าถ่ายแล้วล่ะ (หรือเปล่า 55)

ชวนกันมารำลึกความหลังขากลับ
โทรชวนฮียอนโคโมมาด้วย เรามาเที่ยวกันที่ป้อมฮวาซอง
หรือกำแพงเมืองซูวอน

ป้อมฮวาซองเป็นสุดยอดกำแพงเมืองของเกาหลี
แม้จะไม่ได้ใหญ่โตอลังการแบบกำแพงเมืองจีน
แต่ก้อได้รับการยอมรับจากยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก

ในแต่ละช่วงของกำแพง จะมีศาลาต่าง ๆ และพระราชวังฮวาซองด้วย
เดินเหนื่อยนกันนิดหน่อย เพราะเป็นยอดเขาลูกเตี้ยๆ ตลอดแนวกำแพง

ขึ้นมาถึงยอดเขา และลานยิงธนู ขอพักเหนื่อยหน่อยค่า ^^
เด็กเล็ก ๆ อย่างหนูคงยังไม่รู้จักความสำคัญของประวัติศาสตร์
นอกจากได้มาเที่ยว ยิ้มหวาน ๆ ถ่ายรูปสวย ๆ
เก็บไว้เป็นความทรงจำ ~

เดินกันเสียเหนื่อย เริ่มได้เวลาหิวกันแล้ว
มาเกาหลีทั้งที จะพลาดกับการหม่ำ หมูย่าง และเนื้อย่างได้อย่างไร
เมืองซูวอนบ้านเกิดของอัปป้า ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงที่สุดของเกาหลีในด้าน คาลบิ
มีร้านอร่อยๆ มากมายหลายร้านให้เราได้ทาน
วันนี้เราเลือกเมนู เดวจิคาลบิ (หมูหมักเกาหลี) ทานกัน

อยู่เกาหลีหนูใส่เสื้อผ้าหลายชั้นมาก ๆ ตัวกลมกระปุ๊กเป็นตุ๊กตาเลย
อยู่ในรถหนูหลับไปเพราะไม่ได้นอนกลางวัน
พอมาถึงร้านอาหารให้หนูหลับต่ออิกสักพัก
แล้วก้อปลุกขึ้นมาหม่ำๆๆ ด้วยกัน
อิ่มอร่อยแล้ว กลับบ้าน ดูละครสนุก ๆหลายเรื่องเลย

อากาศที่เกาหลีเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เหมือนจะอุ่นขึ้นเพราะมีแดด
แต่วันไหนที่ฝนตกก้อหนาวจับใจโยเฉพาะเวลากลางคืน
ลองได้เดินข้างนอกเป็นต้องสั่นกันบ้างล่ะ
พูดว่าหนาวๆๆๆ แต่ก้อยังชอบหม่ำไอศครีมเนาะ อิ อิ
อยู่ในบ้านอุ่น ๆ ไม่มีอะไรทำแป๊บๆ
ก้อเปิดตู้เย็นคว้าไอศครีมมาหม่ำกันคนละแท่ง 2 แท่ง
ตบท้ายด้วยสตรอเบอรี่หวาน ๆ ทุกที
กิจกรรมทานข้าวพร้อมหน้าพี่น้องช่วงเย็นเป็นสิ่งที่ต้องทำด้วยกันทุกวัน
วันนี้เราจะทานอะไรกันดีน้า บางทีถามมาก้อคิดไม่ออกเหมือนกันแฮะ
กลับมารอบนี้ นน.ขึ้นกันถ้วนหน้าเช่นเดิม ~

ออมม่าบ่นกับอัปป้าว่าอยากพาหนูไปหาหมอภูมิแพ้
และทางเดินหายใจเฉพาะทางของเกาหลี
เพราะมาเกาหลีช่วงที่อากาศหนาวทีไร หนูจะนอนกรน
และผิวแห้งมากกทุกครั้ง

เราเลยพาหนูไป รพ.เด็กเฉพาะทางกัน
คุณหมอตรวจเช็คดู บอกไม่ให้หนูทานขนมกรุบกรอบมาก
(ปกติก้อไม่ค่อยได้ให้หนูทานอยู่แล้ว)
คุณหมอบอกว่า เหมือนจะมีน้ำอยู่ในหูเล็กน้อย
ส่วนอาการนอนกรน เด็กที่เป็นภูมิแพ้โดยส่วนมากจะเป็นเกือบทุกคน
ต่อมทอนซิลหนูค่อนข้างโต จึงทำให้ไปบังทางเดินหายใจ
คุณหมอให้ยามาทาน และโลชั่นและสกินสำหรับผิวของหนู
บวกวิตามินเด็กหลายอย่างเลย
ถ้าหนูอายุ 6 ขวบแล้ว อาการนอนกรนยังไม่หาย
อาจต้องมีการผ่าตัดรักษา คงต้องดูกันต่อไป
แต่ออมม่าว่าหนูไม่ได้กรนทุกคืน กลับมาไทยแล้วก้อไม่หายใจครืดคราด
ต้องแข็งแรงนะลูกนะ ออมม่าและอัปป้าเป็นห่วงหนูมากเลยรู้มั๊ย

ยังยิ้มได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยค่า ออมม่า
พาหนูไปหาหมอเสร็จแล้ว เราไปรพ.อิกที่กันต่อ
ไปเยี่ยมคุณปู่เล็ก เพราะท่านไม่สบายมาก
พอท่านเห็นหนู อัปป้าและออมม่ามา ท่านดีใจมาก ๆเลย
มาเกาหลีรอบนี้ วันไหนที่ฮียอนโคโมรับรยองอาออนนี่เสร็จแล้ว
ส่วนมากถ้าเรามีเวลา
เราจะมาที่ รพ.นี้กันบ่อยมาก ๆ
กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญที่สุด อยากให้ท่านหายไว ๆ
พอลูกหลานมาเยี่ยม ท่านคงดีใจมาก ๆ

14 มีนาคม 2551
วันนี้ที่เกาหลีเป็นวัน White day
วันนี้เป็นวันที่สาว ๆ จะได้รับลูกอมเป็นของขวัญจากชายหนุ่ม
คนที่เอาช็อคโกแลตไปให้ในวันวาเลนไทน์ 14 กุมภาพันธ์
(หากได้รับลูกอมตอบกลับ แสดงว่าความสัมพันธ์ตกลงเป็นแฟนกัน)
ส่วนที่เป็นแฟนกันอยู่แล้วก้อให้กันได้ ผู้หญิงให้ช็อคโกแลตก่อน
และวันนี้ผู้ชายจะให้ลูกอมกลับคืน เพิ่มความหวานให้ชีวิตคู่ ^^

เมื่อก่อนออมม่าก้อได้รับลูกอมเป็นของขวัญจากอัปป้าน้า
แต่เดี๋ยวนี้ต้องทวงงงงง 555
ไม่รู้ว่าประชดหรือเปล่า ซื้อมาให้ทั้งออมม่า ทั้งหนู ทั้งโคโมมียอน -ฮียอนเลย
(อร่อยทุกรสเลย อมให้ปากพังไปเลย ขอบใจนะจ๊ะ ^O^)

วันพิเศษแต่ไม่มีอะไรพิเศษมากมาย
ไปทานข้าวกันตามปกติเหมือนทุกวัน วันนี้ซองคิซัมชุน แวะมาที่บ้าน
เลยชวนไปด้วยกันหมดเลย
มาลงตัวกันที่ร้าน หมูสามชั้นย่าง- ซัมกยอปซาล
ร้านอาหารที่เกาหลีโดยส่วนมากถ้าเป็นร้านใหญ่หน่อย
จะมีของเล่นสไลเดอร์ให้เด็ก ๆ เล่นด้วย
พ่อแม่ก้อได้ทานสบายใจ เด็กๆ ก้อได้เล่นอย่างมีความสุข ^^

อร่อยแบบต้นตำรับ หนูชอบหม่ำเห็ดย่างมาก ๆเลย ~~

วันต่อไปที่เหลือทำอะไรอิกบ้างน้า เด๋วออมม่ามาเขียนต่อให้นะจ๊ะ

ด้วยรักไม่รู้จบ
ออมม่า & อัปป้า จ้ะ
ขอบคุณทุกคนนะคะ ที่แนะนำ และพยายามจะช่วยกู้รูปที่โดนลบไปแล้ว แต่คิดว่าสงสัยจะไม่ได้แล้วล่ะค่ะ รูปมันไปทับไฟล์กันหมดแล้ว แต่อย่างไรก้อขอบคุณนะคะ :)
พี่เปิ้ลมนลล คะ ไม่คิดว่าจะเจอคนที่แจ็คพอตเหมือนนุชนะคะเนี่ย ทำงานแบบนี้ ไม่รู้ชาวต่างชาติโดนกันบ้างหรือป่าวนะคะ น่าจะมีประสิทธิภาพมากกว่านี้
พี่ปุกคะ นุชก้อยืนดูน้า แบบว่าเค้าท์เตอร์ก้อบัง แต่เห็นเค้าทำ ๆ ปั๊ม ๆ ก้อคิดว่าทำให้เราด้วยคราวต่อไปพอรับมาปุ๊บต้องเปิดดูปั๊บเลยล่ะค่ะ :)
คุณเอ๋ใช่แล้วค่าไป ชลบุรี แล้วก้อไปจันทบุรีค่ะ
พี่น้อง พี่เป้ ขอบคุณมาก ๆนะค้า
โอ๊ตจ๋า งั๊นอย่าเพิ่งมีลูกน้า เล่นมีลูกแล้วจะไม่เขียนได แล้วเราจะไปอ่านไดเพื่อนผีตู้เย็นที่ไหนล่ะ อิ อิ
มาอยู่เป็นเพื่อนกันก่อน อิกไม่นานเราก้อจะเขียนน้อยลงแล้วล่ะ (นี่ก้อน้อยแล้วน้า นานๆๆ อัพที) อิกหน่อยอาจมีหาย อิ อิ ไม่ได้กลับมาสงกรานต์เสียดายจัง ยังงัยเด๋วปีนี้ก้อได้เจอกันเนาะ คิดถึงเสมอ การบ้านยังคงติดต่อไป อิ อิ
น้องแก้ม มันไม่ใช่มะเขือทอดจ้ะ มันคือโฮบัค (ซูกินี่หั่นเอามาทอดจ้ะ ) เม้นท์ให้พี่ยาวเลย โอ้ววว ^O^
น้องแอน ลงมากรุงเทพ ฯ ก้อบอกนะจ๊ะ
น้องฝ้าย น้องติ๊ง ชอบก้อดีใจจ้า ไม่เป็นไรเลย
น้องพันช์ วันนี้พี่โทรหาน้า ไม่รู้เข้ามาอ่านป่าว คิดถึงมากๆๆๆจ้ะ
พี่เอ๋คะ ดีจังเลยพี่สาวพี่ไปวันนั้น คงได้เจอซากุระแน่นอนเลยค่ะ
น้องหวาน พี่ได้รับของฝากแล้วนะจ๊ะ ขอบคุณมาก ๆเลยจ้ะ
ขอไปเยี่ยมหลังจากอัพทริปนี้เสร็จและมีเวลาสบายๆ ที่บ้านคุณแม่อาทิตย์หน้านะคะ
**ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และคอมเม้นท์น่ารักที่ฝากไว้ให้ค่ะ** |